Dostojny Jubilacie!

Drogi Księże Marku!

W miesiącu czerwcu tego roku będziemy świętować Twój jubileusz – 35 lat sakramentalnej posługi kapłańskiej. Każdy jubileusz ma dwa aspekty. Pierwszy to spojrzenie wstecz, na okres miniony. Drugi to spojrzenie w przyszłość. Pierwszy daje szansę dziękczynienia za to wszystko co się w Twoim życiu wydarzyło. Drugi daje szansę ufnego zawierzenia. Pierwszy aspekt jubileuszu jest dla nas okazją do dziękowania Bogu i Tobie za Twoje kapłaństwo, za to, że odpowiedziałeś Bogu fiat na Jego wezwanie.

Pamiętam ognisko po Twojej Mszy Świętej Prymicyjnej w Aninie. Potem rozpocząłeś służbę w parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Zalesiu Dolnym. Dalsze lata wypełniła służba młodzieży akademickiej, małżeństwom (spotkania małżeńskie), akademickiej służbie zdrowia, Odnowie w Duchu Świętym, siostrom św. Matki Teresy, Caritas i wreszcie Rodzinie Rodzin, z której wyrosłeś. Znalazłeś czas i siły aby poprzez przygotowanie pracy doktorskiej opisać duszpasterstwo akademickie. Znalazłeś czas na wykłady dla studentów i na dzielenie się dobrą nowiną poprzez publikacje. Znalazłeś wreszcie czas na wielbienie Boga muzyką i śpiewem (wszak wywodzisz się z Heroldów). Wybacz, że w tym wyliczaniu rozmaitych dziedzin Twojej służby Bogu i ludziom z pewnością nie o wszystkim wiem, nie wszystko potrafiłem dostrzec. Za te 35 lat kapłaństwa przyjmij księże Marku od całej Rodziny Rodzin  z głębi serc płynące podziękowanie.

Jednocześnie, patrząc ufnie w przyszłość chcemy Ci, Kochany Księże Marku, życzyć łaski świętości. Łaski świętości dla Ciebie i w świecie, który tak potrzebuje wspaniałych, świętych kapłanów. Pan Bóg zsyła na Ciebie krzyż choroby. Modlimy się o Twoje uzdrowienie, szturmujemy niebo, ale nie wiemy jakie są Boże plany. Łączymy się z Tobą w modlitwie, którą tak pięknie wyraziłeś słowami drugiej stacji drogi krzyżowej – Pan Jezus bierze krzyż: „Krzyż - to brzemię, ciężar, trud. Często rzeczywistość krzyża kojarzy nam się z czymś najtrudniejszym: z cierpieniem, chorobą, śmiercią. Panie Jezu, nie proszę Cię, byś mi zesłał cierpienie, bo nie wiem, czy będę umiał je znieść. Ale jeśli nie mogę prosić o cierpienie jako dar, to przynajmniej proszę Cię o łaskę, żebym mógł je dobrze przyjąć i owocnie wykorzystać ofiarując za innych, kiedy Ty w swej mądrości i miłości dopuścisz je na mnie”.

Matko Boża – uzdrowienie chorych - otaczaj nieustanną opieką naszego Jubilata. Sługo Boży, Prymasie Tysiąclecia, uproś dla Księdza Marka cud uzdrowienia i wspieraj go na drodze do świętości.

Sursum corda! Deo Gratias!

W imieniu Rodziny Rodzin
K. Broniatowski

Jezu, ufam Tobie!

                                BÓG GO POWOŁAŁ

Słowa wdzięczności za Dar Obecności Księdza Jerzego Popiełuszki pragnę rozpocząć od spotkania Siostry Jany Płaskiej – Urszulanki – z rodzicami Księdza Jerzego Marianny i Władysława Popiełuszko. Siostra tak pisze: „31 października rodzice Księdza Jerzego i bracia przyjechali do Kurii – do Księdza Prymasa lub do Księdza Kanclerza. Dowiedzieli się o śmierci Księdza Jerzego 30 października. Mama i ojciec Księdza Jerzego weszli do nas do Ośrodka. Ojciec nic nie mówił, płakał. Mama pełna bólu, ale spokojna".